[ و در دعا هنگام باران خواستن گفت : ] خدایا ما را سیراب ساز به ابرهاى رام به فرمان ، نه ابرهاى سرکش خروشان [ و این از گفتار فصیح عجیب است ، چه او ابرهاى با رعد و برق همراه با بادها و آذرخشها را به شتران سرسخت همانند فرموده است ، که بار از پشت بیفکنند و در سوارى دادن سرکشى کنند ، و ابرهاى تهى از رعد و برق ترسناک را به شتران رام تشبیه کرده است که شیرشان را به آرامى مى‏دوشند و به آسانى بر پشتشان نشینند . ] [نهج البلاغه]
 
دوشنبه 91 فروردین 28 , ساعت 12:33 عصر

یا فاطمه

هر سال از او یاد می کنیم !!!

کبودی صورتش ، با زوی شکسته اش ، پهلوی خونینش ، طفل شهیدش ، اشک دیدگانش ، یتیمی کودکانش ...

اما... تمام اینها برای چه بود ؟

برای اینکه دختر پیامبر نمی توانست ببیند که حجت خدا تنها مانده و خانه نشین شده است . بنابراین خطبه ها خواند ...ناله ها زد...خانه به خانه در کوبید ، تا بلکه آنان بسوی امام زمانشان برگردند و فریاد براورد که :

"مثل امام همچون کعبه است که مردم باید به سراغ او بروند نه او به دنبال مردم ."

و امروز فاطمه حجت خدا را چگونه می نگرد ؟

می بیند که" طرد شده ،رانده شده ،یکه و تنهاست ."

می بیند که" دستش را بسته ایم و خانه نشینش کرده ایم ."

می بیند که "سبب غیبت امام زمان خود ما هستیم ."

می بیند که می گوید:"اگر شیعیان ما به عهد خویش با ما وفا می کردند ظهور به تاخیر نمی افتاد ."

می بیند که می گوید :"اگر شیعیان به اندازه آب خوردنی ما را می خواستند دعا می کردند و فرج می رسید ."

امروز مهمترین خواسته فاطمه(س) از ما چیست ؟

بیندیشیم ...

 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ